"Rakan Baik"

11 June 2009

Alhamdulillah...

05 June 2009

Hidup manusia ini kadang2 sukar untuk ditafsirkan.Kadang2 kita berada diatas dan kadang2 dibawah."Tiada Kelebihan Yang Tiada Kelemahan Dan Tiada Juga Kelamahan Yang Tiada Kelebihan"..Susahkan nak mengertikan ungkapan ni??takpe biarkan je persoalan ni terus menjadi suatu persoalan.Sbnrnye ianya senang shj setiap manusia dan seluruh alam ini mempunyai kelebihan dan kelemahan masing2.Jadi,terimalah seadanya diri kita dan ape yang dahditentukan oleh-Nya.Jangan sesekali kita pertikaikan.yang penting jadilah diri kita yang sebenanrnya dan berusaha perbaiki kelemahan kita itu dengan sebaik mungkin.Ingatlah setiap yang dijadikan tuhan pasti ade hikmahnya.Kita hanya manusia biasa.Tiada yang lebih sempurna dari Tuhan yang telah menjadikan kita.Kembalilah ke pangkal jalan...

04 June 2009


Salam sayang penuh kasih sayang pada keluarga tercinta kerana telah banyak beri sokongan dan bantuan pada iera selama ni.iera sayang mek,ayah,kak,abg,fatin dan fatin,jugak pada insan tercinta mas irwady.konvokesyen kali ni betul2 memberi seribu makna buat iera.rase nk e terus sambung pelajaran semula.hehehhee..pada kawan-kawan yang sedang sambung bljr tu bljr la sebaik dan segigih mungkin.bukan mudah untuk mencapai sebuah kejayaan dan bukan susah untuk mencari kejatuhan..jadilah seorang insan yang berguna dan sentiasa memikirkan masa depan.Disebalik yang berlaku mesti tersembunyi hikmah yang sukar diungkapkan.fikir2kan...terima kasih mek dan ayah keran telah melahirkan dan membesarkan ayu sehingga menjadi insan yang berguna.Ayu sayang mek dan ayah sangat2.

Cikgu BM naik gila

Murid : Selamat pagi, Cikgu.
Cikgu : (Menengking) Mengapa selamat pagi sahaja? Petang dan malam awak doakan saya tak selamat?
Murid : Selamat pagi, petang dan malam Cikgu!
Cikgu : Panjang sangat! Tak pernah dibuat oleh orang! Kata selamat sejahtera! Senang dan penuh bermakna.Lagipun ucapan ini meliputi semua masa dan keadaan.
Murid : Selamat sejahtera Cikgu!
Cikgu : Sama-sama, duduk! Dengar sini baik-baik. Hari ini Cikgu nak uji kamu semua tentang perkataan berlawan. Bila Cikgu sebutkan perkataannya, kamu semua mesti menjawab dengan cepat, lawan bagi perkataan-perkataan itu, faham?
Murid : Faham, Cikgu!
Cikgu : Saya tak mahu ada apa-apa gangguan.
Murid : (senyap)
Cikgu : Pandai!
Murid : Bodoh!
Cikgu : Tinggi!
Murid : Rendah!
Cikgu : Jauh!
Murid : Dekat!
Cikgu : Keadilan!
Murid : UMNO!
Cikgu : Salah!
Murid : Betul!
Cikgu : Bodoh!
Murid : Pandai!
Cikgu : Bukan!
Murid : Ya!
Cikgu : Oh Tuhan!
Murid : Oh Hamba!
Cikgu : Dengar ini!
Murid : Dengar itu!
Cikgu : Diam!
Murid : Bising!
Cikgu : Itu bukan pertanyaan, bodoh!
Murid : Ini ialah jawapan, pandai!
Cikgu : Mati aku!
Murid : Hidup kami!
Cikgu : Rotan baru tau!
Murid : Akar lama tak tau!
Cikgu : Malas aku ajar kamu!
Murid : Rajin kami belajar Cikgu!
Cikgu : Kamu gila!
Murid : Kami siuman!
Cikgu : Cukup! Cukup!
Murid : Kurang! Kurang!
Cikgu : Sudah! Sudah!
Murid : Belum! Belum!
Cikgu : Mengapa kamu semua bodoh sangat?
Murid : Sebab saya seorang pandai!
Cikgu : Oh! Melawan!
Murid : Oh! Mengalah!
Cikgu : Kurang ajar!
Murid : Cukup ajar!
Cikgu : Habis aku!
Murid : Kekal kami!
Cikgu : O.K. Pelajaran sudah habis!
Murid : K.O. Pelajaran belum bermula!
Cikgu : Sudah, bodoh!
Murid : Belum, pandai!
Cikgu : Berdiri!
Murid : Duduk!
Cikgu : Saya kata UMNO salah!
Murid : Kami dengar KeADILan betul!
Cikgu : Bangang kamu ni!
Murid : Cerdik kami tu!
Cikgu : Rosak!
Murid : Baik!
Cikgu : Kamu semua ditahan tengah hari ini!
Murid : Dilepaskan tengah malam itu!
Cikgu : (Senyap dan mengambil buku-bukunya keluar.)

03 June 2009

Memory Tampin

















salam..sorry erk akak,hehheee..iera saje uploadkan gambar ni kat sini.saje nk buat kngan.gambar dgn akak2 yg lain tkade lagi.lain kali la iera uploadkan.thanks akak,iera hepi sgt dpt tinggal bersama akak2 semua.kak ila,kak lin,kak siti dan kak gie..iera sayang akak2 semua macam kakak iera sendiri.akak2 semua adlh keluarga kedua iera di dunia ni.thanks..:)

konvo punye pasal

konvo..konvo...Ya Allah betapa bersyukurnya iera disaat melangkah kaki masuk ke dewan konvokesyen.timbul rase syukur sgt dan berasa berbaloi sgt atas semua penat payah dan usaha bersungguh2 mencari ilmu selama ini.Hati rase terlalu sebak dah sempat jugak mutiara jernih menitis ke pipi iera pada saat tu.Terima kasih sgt2 mek,ayah,abg wady dan keluarga yg dah byk memberi sokongan pada ayu(panggilan di rumah).Walaupun penat tp hati terasa puas..

jawatan kosong



;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...